Ας κάνουμε ένα μικρό πείραμα. Ας κλείσουμε τα μάτια και ας σκεφτούμε τον Πανιώνιο και το Βαρίκας πριν από 4-5 χρόνια. Το μυαλό μας θα δημιουργήσει μια εικόνα από μια ομάδα με μεγάλη περηφάνεια και βαριά ιστορία αλλά με πολύ δύσκολο παρόν.
Και όλα αυτά σε ένα Κλειστό Γυμναστήριο που επίσης κουβαλούσε μεγάλη περηφάνεια αλλά έμοιαζε περισσότερο με… σπηλιά παρά με έδρα σύγχρονη και με ανέσεις.
Και τώρα ανοίγουμε τα μάτια μας.
Βλέπουμε έναν Πανιώνιο, με την ίδια περηφάνεια και επίσης με βαριά ιστορία, αλλά με ένα παρόν γεμάτο λάμψη και αισιοδοξία ενώ παράλληλα το Κλειστό «Ανδρέας Βαρίκας» έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο όμορφα γήπεδα βόλεϊ της χώρας.
Το Τουρνουά «Κωνσταντίνος Καρέλιας» που είδαμε στη Νέα Σμύρνη δεν ήταν μόνο ένα απολαυστικό διήμερο γεμάτο αστέρες. Ήταν κάτι μεγαλύτερο, ήταν η επισφράγιση ενός πλάνου τεράστιας φιλοδοξίας αλλά κυρίως με πάθος και όραμα.
Το να διοργανώσει κανείς ένα μεγάλο τουρνουά μπορεί να γίνει, ίσως όχι με τόσο σπουδαίες ομάδες παρούσες, αλλά με προσπάθεια και οικονομική ενίσχυση μπορεί να πραγματοποιηθεί μια μίνι διοργάνωση που θα έχει τη δική της λάμψη. Δεν ήταν, όμως, τόσο απλό αυτό που έκαναν οι άνθρωποι του Ιστορικού.
Από την Pre League στη Volley League
Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά. Το πρώτο βήμα ήταν να επιστρέψει ο Πανιώνιος στη Volley League και τον Απρίλιο του 2024 αυτό έγινε με μεγαλοπρέπεια καθώς οι κυανέρυθρες το κατάφεραν ως αήττητες.
Από εκεί και μετά ακολούθησε κάτι σαν… rebranding. Η διοίκηση του Πανιωνίου δεν είχε ως στόχο απλά να επενδύσει χρήματα και να φτιάξει μια ομάδα που θα είναι πρωταγωνίστρια αλλά έψαξε κάτι μεγαλύτερο και πιο βαθύ.
Να αλλάξει τη σύγχρονη ιστορία του τμήματος, αλλάζοντας δηλαδή το status του Πανιωνίου από μια ομάδα αξιοπρεπή σε ομάδα υψηλής κλάσης, και μαζί να συμπαρασύρει όλο το ελληνικό βόλεϊ αναγκάζοντας του αντιπάλους του να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί, να οργανωθούν επίσης δυναμικά σε κομμάτια οργανωτικής φύσης και φυσικά να βάλει στη ζωή μας ένα γήπεδο στολίδι.
Από την απονομή της Pre League στη Ζεχρά Γκιουνές
Πως φτάσαμε, λοιπόν, από εκείνη τη βραδιά της απονομής για την κατάκτηση της Pre League στο να σηκώνει αναμνηστικό τρόπαιο η Ζεχρά Γκουνές στο ίδιο ακριβώς σημείο;
Θα πει κάποιος αφελώς ότι «έπεσαν χρήματα». Ναι, σίγουρα από εκεί ξεκινάνε όλα αλλά δεν τελειώνουν κιόλας εκεί. Ασφαλώς το γεγονός ότι ο Πανιώνιος έριξε… χρήμα στη βολεϊκή αγορά είναι και δεδομένο και λογικό.
Δεν μπορείς αλλιώς να φτιάξεις ομάδα που να διεκδικεί τρόπαια σε Ελλάδα και Ευρώπη και ούτε αποτελεί κάποια καινοτομία. Αυτό που δεν είναι αυτονόητο, όμως, είναι να υπάρχει ένα όραμα που υπηρετείται με πίστη και συνέπεια αλλά κυρίως με πάθος.
Το πλάνο πίσω από το αγωνιστικό αποτέλεσμα
Είναι χαρακτηριστικό πως στον Πανιώνιο οι αθλήτριες απολαμβάνουν την παρουσία τους γιατί πολύ απλά τους παρέχονται όλα όσα χρειάζονται. Άριστες συνθήκες προπόνησης, μεγάλο προπονητικό επιτελείο για κάθε μεγάλη ή μικρή ανάγκη αλλά και εξωστρέφεια.
Η εξωστρέφεια έχει αλλάξει τα δεδομένα όσον αφορά την προώθηση της ομάδας, που παράλληλα αποτελεί και προϊόν, έχει δόση την απαραίτητη προβολή στην ομάδα και αυτό, όπως είναι λογικό, φέρνει και κόσμο και χορηγίες.
Οπότε δεν είναι μόνο τα χρήματα που δίνονται για συμβόλαια σε κορυφαίες αθλήτριες αλλά το συνολικό πλάνο που κάνει τον Πανιώνιο έναν σύλλογο με εξαιρετικό ρόστερ αλλά και με προφίλ μεγάλης ομάδας εκτός γηπέδου.
Οι δηλώσεις του προέδρου Στάθη Νικολούζου, έναν χρόνο πριν, μπορεί να ακούστηκαν μεγαλεπήβολες ωστόσο έκρυβαν μια αλήθεια. Δεν ήταν μόνο το ότι όντως έκαναν σαφές ότι ο Πανιώνιος θέλει να διεκδικεί κάθε τίτλο εντός και εκτός συνόρων αλλά κυρίως κάτι πιο ουσιαστικό, πως ο Πανιώνιος θέλει και μπορεί να συγκαταλέγεται στο γκρουπ της ελίτ.
Οι πόρτες της ελίτ άνοιξαν
Για αυτό άλλωστε έδωσε το παρόν πέρυσι στο Τουρνουά της Σαρδηνίας μαζί με τη Βακίφμπανκ, τη Φενέρ και τη Μπούστο Αρίζο.
Αυτό άνοιξε πόρτες καθώς ο Ιστορικός άρχισε να συναναστρέφεται με ομάδες του πιο υψηλού επιπέδου και παράλληλα κατάφερε να κοντραριστεί μαζί τους αγωνιστικά παίρνοντας μια ουδόλως ασήμαντη νίκη επί της Βακίφμπανκ, η οποία περίπου 9 μήνες αργότερα στέφθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης για έβδομη φορά.
Και εφόσον οι πόρτες άνοιξαν, η ομάδα του Πανιωνίου συνέχισε να μεγαλώνει αγωνιστικά σηκώνοντας και τρόπαια ήρθε η ώρα να «κλειδώσει» την παρουσία της στην ελίτ καλώντας ομάδες σαν τη Βακίφ και τη Γαλατάσαραϊ στην έδρα της.
Άλλωστε το «Ανδρέας Βαρίκας» αποτελεί ένα πανέμορφο σπίτι όχι μόνο για τον Πανιώνιο αλλά γενικότερα για το ελληνικό βόλεϊ.
Ένα τουρνουά γεμάτο ιστορία
Ως γνωστόν το αρχικό πλάνο ήθελε τον Ολυμπιακό να συμπληρώνει το… παζλ του 1ου Τουρνουά «Κωνσταντίνος Καρέλιας» ωστόσο τα δεδομένα της τελευταίας στιγμής έφερε τον ΠΑΟΚ αντί των ερυθρόλευκων.
Αυτό έδωσε και μία ακόμα πιο ενδιαφέρουσα πινελιά. Ένας σύλλογος από τη Σμύρνη με ότι αυτό συνεπάγεται, ένας σύλλογος προσφυγικός από την Πόλη αλλά και δύο ομάδες από την Κωνσταντινούπολη συμπλήρωσαν ένα μαγευτικό μωσαϊκό που δείχνει πως ο αθλητισμός, και στην προκειμένη περίπτωση το βόλεϊ, ενώνει ανθρώπους που σε βάθος χρόνου η δρόμοι τους είχαν συνδεθεί.
Και επειδή εδώ δεν μιλάμε για πολιτική και διαπραγματεύσεις το fair play και ο σεβασμός ένωσαν αυτές τις τέσσερις ομάδες με τη βαριά ιστορία.
Η εξέδρα που μεγάλωσε μαζί με την ομάδα
Αυτό είναι και η καλύτερη πάσα για να σκεφτούμε και το κομμάτι της εξέδρας. Ο Πανιώνιος έχει χτίσει ένα βολεϊκό κοινό που δίνει δυναμικό παρόν στο γήπεδο τα τελευταία χρόνια.
Εδώ υπάρχει η συγκυρία που ένας σύλλογος με βαριά ιστορία έψαχνε απεγνωσμένα ουρανό σε όλα του τα τμήματα και τελικά ήρθε το τμήμα βόλεϊ γυναικών να φέρει πίσω την περηφάνεια σε αυτό το κοινό. Και όπως ήταν αναμενόμενο αυτό αγκαλιάστηκε για τα καλά από την εξέδρα.
Το πιο σπουδαίο, όμως, ήταν πως ο κόσμος του Πανιωνίου δεν έχασε τίποτα από την αξιοπρέπειά του. Δεν ήταν λίγες οι φορές που σε δύσκολες στιγμές όχι μόνο δεν ξέσπασε αλλά έδειξε τεράστια αξιοπρέπεια με πιο λαμπρή στιγμή από όλες το πανό για τη Ρόγκα.
Όταν ο Πανιώνιος έπαιζε για την πρόκριση σε ευρωπαϊκό τελικό κόντρα στον Παναθηναϊκό, όταν η πρόκριση χανόταν, η εξέδρα εκτός του ότι αποδέχθηκε την ανωτερότητα του αντιπάλου χωρίς την παραμικρή ακρότητα αλλά αποθέωσε την αρχηγό του τριφυλλιού Πέννυ Ρόγκα που είχε δώσει ως γνωστόν τη δική της μάχη λίγο καιρό πριν.
Και φτάνοντας στις μέρες του Τουρνουά «Κωνσταντίνος Καρέλιας» είδαμε κάτι ιδιαίτερο. Με τον ΠΑΟΚ να βρίσκεται στον τελικό κόντρα στη Βακίφμπανκ ξαφνικά περίπου 30 φίλου του δικεφάλου βρέθηκαν στο Κλειστό της Νέας Σμύρνης για χάρη της ομάδας τους.
Οι μετακίνηση οπαδών, για την οποία συζητάμε χρόνια, έγινε τόσο αρμονικά και εύκολα. Χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα φίλοι του ΠΑΟΚ βρέθηκαν στην έδρα του Πανιωνίου, στην καρδιά της Νέας Σμύρνης, στηρίζοντας την ομάδα τους. Ήρθαν και έφυγαν χωρίς το παραμικρό πρόβλημα, απόλυτα αρμονικά.
Κάτι που δείχνει ξεκάθαρα πως όταν θέλουμε, μπορούμε.
Όταν τα αστέρια του παγκόσμιου βόλεϊ ήρθαν στη Νέα Σμύρνη
Όπως καταλαβαίνετε, μετά από όλα αυτά το αγωνιστικό κομμάτι του Τουρνουά «Κωνσταντίνος Καρέλιας» έρχεται δεύτερο.
Αλλά δεν περνάει καθόλου αδιάφορο το ότι είδαμε μπροστά στα μάτια μας κάποιες από τις καλύτερες αθλήτριες του κόσμου. Κάποιες από αυτές στέφθηκαν πρωταθλήτριες στο πρόσφατο Eurovolley, κάποιες κατέκτησαν το VNL τον Αύγουστο και οι περισσότερες από αυτές ήταν νικήτριες Champions League τον Μάιο.
Σίγουρα οι περισσότεροι δεν είχαν ποτέ ως τώρα να δουν αυτές τις αθλήτριες από κοντά και σίγουρα ήταν μια υπέρτατη διαφήμιση για το γυναικείο βόλεϊ να φέρει στα μέρη μας αυτούς του «κολοσσούς».
Και όλα αυτά όχι επειδή απλά ο Πανιώνιος έριξε χρήματα αλλά γιατί αποφάσισε να χτίσει κάτι μεγάλο και υπηρέτησε αυτό το πλάνο για να τα καταφέρει.
Και αυτό είναι μόνο η αρχή
Πόσοι θα έβρισκαν λογικό πριν τρία χρόνια το σενάρια να περπατάει η Ζεχρά και η Μπόσκοβιτς στο «Ανδρέας Βαρίκας»; Όχι μόνο ελάχιστοι, ίσως μηδαμινοί. Αλλά συνέβη!
Και η αλήθεια είναι πως αυτό είναι απλά και μόνο η αρχή του ταξιδιού για τον Πανιώνιο, που δε σταματάει να ονειρεύεται.
