Έναν σκληρό και επίπονο αγώνα έδωσε τους τελευταίους μήνες η Αλίσια Όγκομς. Η Καναδή κεντρικός που ένα χρόνο πριν φορούσε τη φανέλα του ΑΟ Θήρας ανήρτησε στα κοινωνικά δίκτυα ότι κατάφερε μετά από σκληρή μάχη να κερδίσει τη μάχη με τον καρκίνο και κοιτάζει με χαμόγελο την επόμενη μέρα!
Η σκοτεινή περίοδος πέρασε για την Αλίσια Όγκομς. Η Καναδή κεντρικός που γνωρίσαμε στον ΑΟ Θήρας πάλεψε και νίκησε! Μετά από 8 γύρους χημειοθεραπείας, 3 χειρουργεία και 25 γύρους ακτινοβολίας, όπως ανέφερε η ίδια. είναι πλέον καλά και έτοιμη να χαμογελάσει ξανά όπως όταν την πρωτοείδαμε στα ελληνικά γήπεδα.
Η Όγκομς δεν ξέχασε να ευχαριστήσει την ομάδα της Σαντορίνης που από την πρώτη στιγμή ήταν εκεί, τη στήριξε και με καίρια συμβολή από τους ανθρώπους της ομάδας μπήκε άμεσα σε αυτό τον αγώνα που κάθε μέρα και κάθε στιγμή μετράει.
Η ανάρτηση της Όγκομς:
“Φέτος, η ευγνωμοσύνη είναι διαφορετική. Βαρύτερη, βαθύτερη και πιο απλή. Επειδή μετά από 8 γύρους χημειοθεραπείας, 3 χειρουργεία και 25 γύρους ακτινοβολίας, μπορώ επιτέλους να πω ότι είμαι σε ύφεση.
Η χρονιά που πέρασε ήταν το δυσκολότερο πράγμα που αντιμετώπισα ποτέ σωματικά, ψυχικά και συναισθηματικά. Αλλά ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές, ήμουν περιτριγυρισμένη από φως. Έμαθα πώς είναι η πραγματική αγάπη και υποστήριξη, πώς είναι πραγματικά η ανθεκτικότητα και πόσο δυνατοί είναι οι άνθρωποι γύρω μου.
Κυριολεκτικά δεν θα ήμουν εδώ χωρίς την ομάδα μου στη Σαντορίνη (ΑΟ Θήρας) που πήρε στα σοβαρά τα συμπτώματά μου από την αρχή. Ενήργησαν γρήγορα και αυτές οι πρώτες αποφάσεις και οι σαρώσεις μου έσωσαν τη ζωή. Καθοδηγήθηκα από ομάδες παγκόσμιας κλάσης απίστευτων γιατρών και νοσοκόμων στο CancerCare Manitoba (@cancercare.mb), οι οποίοι με πήγαν από τη διάγνωση στην ύφεση σε λιγότερο από ένα χρόνο. Δεν το ξεχνώ πόσο σπάνιο είναι αυτό. Φέρθηκαν στην οικογένειά μου και εμένα με συμπόνια, εξειδίκευση και ανθρωπιά σε κάθε βήμα και είμαι ευγνώμων για το προνόμιο να έχω πρόσβαση σε αυτή την ποιότητα φροντίδας.
Μέσα από όλα αυτά, ήμουν ακόμα αρκετά τυχερή για να ζήσω πραγματικά. Κατάφερα να παντρευτώ τον έρωτα της ζωής μου, καλωσόρισα μια χνουδωτή τρίποδη κόρη στην οικογένειά μας, γιόρτασα την αγάπη και τη ζωή με φίλους και οικογένεια από κοντά και μακριά, και είχα στιγμές γέλιου που μου θύμισαν ότι υπάρχει ακόμα τόση ομορφιά ακόμα και στις πιο δύσκολες εποχές.
Είμαι επίσης απίστευτα ευγνώμων στην Εθνική ομάδα Καναδά (@volleyballcanada & @canwvnt) που με υποστήριξαν σε αυτό το ταξίδι, με κρατούν συνδεδεμένη με το παιχνίδι και μου υπενθυμίζουν ότι η ανάρρωση δεν είναι μόνο το σώμα. Η υποστήριξή τους με βοήθησε να μείνω συγκεντρωμένη στο τι ακολουθεί: να επιστρέψω στο γήπεδο.
Το επόμενο κεφάλαιο είναι για την ανοικοδόμηση της δύναμης, την εύρεση ρυθμού και την επιστροφή στο παιχνίδι. Θα είναι μια διαφορετική πρόκληση, αλλά μια πρόκληση που την καλωσορίζω. Είμαι εδώ, θεραπεύομαι και έχω την ευκαιρία να κάνω ξανά αυτό που αγαπώ, κάτι που δεν θα πάρω ποτέ ως δεδομένο.
Αυτή η χρονιά μου θύμισε ότι αυτό που πραγματικά μετράει στη ζωή είναι η υγεία, η αγάπη και οι άνθρωποι που τα κάνουν όλα να αξίζει να αγωνίζεσαι για αυτά. Δεν ξέρω τι με περιμένει, αλλά ξέρω ότι μπαίνω σε αυτό ευγνώμων, δυνατότερη και περισσότερο ο εαυτός μου από ποτέ.”
